Chantelle - blog nie tylko dla kobiet » Bez kategorii

Nieszczęścia chodzą parami

Chantelle — Tue, 06 Jul 2010 12:33:24 +0000

To się już w głowie nie mieści! Nie dość, że kilka dni temu popsuł mi się telefon i nie stać mnie chwilowo na nowy, w związku z czym muszę używać jakiegoś starego telefonu, który swoimi starymi dzwonkami przyciąga wzrok każdego, to teraz jeszcze pralka się popsuła! Koszmar. Prać muszę teraz w rękach, co w przypadku dżinsów przyjemne i lekkie nie jest. Jak oczywiście, możecie się domyślić, na nową mnie nie stać, zresztą na naprawę starej też nie. Poza tym, nawet nie wiadomo, czy da się ją naprawić. Czy w ogóle ma to sens.

I co ja mam teraz zrobić? Tak, jak bez telefonu jeszcze mogłabym żyć, tak bez pralki się nie da! POOOOMOCY!

Gooooorąco

Chantelle — Mon, 28 Jun 2010 12:41:39 +0000

Takich upałów to powinni zabronić. Ledwo człowiek z domu wyjdzie, a już musi wracać, bo cały zlany potem jest. A to ani higienicznie, ani tym bardziej – estetycznie dobrze nie wygląda. Nie powiem, lubię słońce i ciepło, lubię lato i wakacje, jak każdy, ale nienawidzę upałów, zwłaszcza takich jak ten dzisiejszy lub te, które synoptycy zapowiadają na kilka najbliższych dni. Tak poważnie, to zaczynam się zastanawiać, czy czasem w domu nie zostać w tym czasie. Włączyłabym sobie jakiś wiatraczek, wzięła książkę i usiadła gdzieś w kącie. Piękna i pociągająca perspektywa, nie powiem. Ech, ale jak sobie pomyślę, że to dopiero początek lata i w jego środku tj. gdzieś w lipcu może być jeszcze gorzej, to aż głowa mnie boli. Nie wiem, jak dam radę to wytrzymać.Serio.

Jeszcze troche i wakacje

Chantelle — Fri, 18 Jun 2010 12:22:19 +0000

Wiosna tego roku płata nam niezłe figle. Nie ma co. Ale teraz to już chyba coraz lepiej będzie, w końcu, za oknem od kilku dni ciepło i baaardzo słonecznie. Nie wiem, jak Wy, ale ja pod koniec wiosny zaczynam już planować sobie wakacje. Wiecie, chodzi o to, aby potem nie mieć problemu z noclegiem. Muszę się jednak przyznać, że w tym roku mam mały problem, bo tak w sumie to nie wiem, gdzie mogłabym pojechać. To znaczy wiem, pojadę nad morze – nasze polskie, piękne może, ale chodzi o to, że nie wiem, jaką miejscowość konkretnie wybrać. Do Mielna nie chcę, bo tam za tłoczno. W Kołobrzegu z kolei już 2 razy byłam. Może więc Rewal? Nie wiem… Może Wy mi coś podpowiecie? Jedno jest pewne, nie chcę wakacji spędzić w jakiejś małej mieścinie, nawet jeśli byłaby na maksa urokliwa. Ja muszę mieć sklepy, puby i restauracje.

Do Poznania?

Chantelle — Fri, 09 Apr 2010 08:57:20 +0000

Hej, na chwilę tylko wpadłam dzisiaj – wiem, wiem miało mnie nie być trochę, ale może i nawet dłużej mnie nie będzie, nie wiem się zobaczy. Mój luby raczył mnie bowiem przed chwilą poinformować, że musi jechać do Poznania na targi. Oczywiście jak to mój luby, niczego bez powodu nie mówi, bowiem uroił sobie w swoim małym łebku, że skoro musi jechać, to można by ze służbowej delegacji zrobić sobie miłą wycieczkę. Mamy trochę znajomych w Pozku i tak się nawzajem zapraszamy do odwiedzin już od jakiegoś czasu, więc można by – skoro już jedziemy – faktycznie wbić tam na kilka dni całą rodziną. Co prawda moja brzydsza połowa będzie większość dani zajęta, ale w tym czasie ja bym z młodymi pozwiedzała sobie miasto i w ogóle, a wieczory byłyby dla nas i znajomych. Sama nie wiem, bo sprawdziłam i ta cała ochrona Poznań -czy jak poprawnie nazywa to mój luby SECUREX 2010 – wygląda na dość nudną, a równocześnie długą i napiętą imprezę i zastanawiam się czy on będzie miał jeszcze siły po takich dniach aby gadać ze mną, ze znajomymi. No bo trochę głupio pojechać “do kogoś” i … w zasadzie potraktować znajomych i ich dom jak hotel, co nie? Przyznam jednak, że kusi mnie takich parę dni gdzieś indziej, spokój, urlop i spotkanie ze dawno niewidzianymi, a bliskim ludźmi… no oczywiście podstawa jest taka czy w ogóle będzie pasować znajomym, ale jeśliby im pasowało…to kilka dni mnie nie będzie, ale dacie radę, nie? Trzymajcie się i do zobaczenia… nie wiem jeszcze kiedy. PA!

La donna est mobile

Chantelle — Thu, 08 Apr 2010 09:00:22 +0000

Hej, jak tam u Was? U mnie w zasadzie bez zmian, przyznam szczerze, że nawet nie specjalnie chciało mi się dzisiaj na bloga wchodzić, tyle jest rzeczy do zrobienia w życiu, tyle spraw do przeżycia, więc po co pisać i narzekać? Prawda. Uznałam jednak, że prowadzenie bloga też jest dobre, w końcu kiedyś sobie wrócę do tego wszystkiego przypomnę, spojrzę w mój internetowy dziennik-niecodziennik i będę wspominać, więc jestem, ale fajerwerków dzisiaj nie oczekujcie toczę sobie moje spokojne, fajne, poza internetowe życie i dobrze mi z tym…
Do napisania nie ma nic… nic nic… la la la la la laaaaaaaaaaaa!

I taka prawda jest, ale coś oczywiście napiszę, bo wszak la donna est mobile, więc skoro powiedziałam tak, to zrobię inaczej, a co niech raz chociaż będzie, że jestem taka stereotypowa! HA! Z ciekawostek to tyle, że troszkę naruszyłam cztery kółka mojej brzydszej połowy i jakby no… lakier nie jest już taki lśniący i równy wszędzie :/ na szczęście żadna pomoc drogowa poznań nie była potrzebna i ogólnie… (jeszcze mi się gęba śmieje, jak to sobie przypomnę:) ) myślałam, że może nie zauważy… i w sumie po trzech dniach się dopiero zorientował… oj nie był szczęśliwy, ale że ostatnio wszyscy mają dobry humor to żadne domowe gry wojenne nie były potrzebne i no pobiadolił, pobiadolił i przebolał. I to też jest fajne, bo jednak ta jego almera to była taka trochę miłość, ech ale ja większa! I to też jest fajne. Pa!

Zapomniałam

Chantelle — Fri, 02 Apr 2010 13:30:05 +0000

Ech zapomniałam, chciałam Wam jeszcze o czymś napisać, a mi wyleciało, a nie chcę na razie zbyt szybko mieć powodu do wchodzenia do sieci. Tak jak jest dobrze. Oczywiście mogłabym wyedytować poprzednią notkę, ale z tym jest więcej roboty niż z napisaniem nowej. Taki program, ech:/

W każdym razie chciałam tylko napisać, że znalazłam fajną stronkę – fotograf ślubny Poznań – i powiem, że straaaasznie mi się zdjęcia tego pana podobają, ale to będzie mało powiedziane, bo chodzi o to, że… to jest nowa strona osoby, która robiła nam na ślubie zdjęcia i odkryłam, że jestem na przykładowym zdjęciu na stronie. Fajnie nie? Jakby ktoś chciał mnie zobaczyć to może sobie zajrzeć, ech śliczna byłam Ale które dokładnie to Wam nie powiem, kombinujcie, myślcie może traficie PA! Do zobaczenia za parę treningów.

Ciekawe święta

Chantelle — Tue, 15 Dec 2009 12:07:19 +0000

Witajcie!

Zapowiadają mi się całkiem ciekawe święta, ale po kolei… Nie mogłam się już doczekać, co dostanę od mojej brzydszej połowy, więc zrobiłam ostatnio rewizję domu i znalazłam.. coś. No po prostu coś. Nie umiem tego dokładnie opisać, ale jest duże, przypomina trochę odkurzacz i ma logo z napisem DeVilbiss. Zaciekawiona wrzuciłam nazwę w internet i wyszło mi, że na w tym roku pod choinką znajdę…agregat malarski. (Chyba nie jestem jedyną kobietą, którą wizja takiego prezentu lekko wybija z równowagi?) Przyznam szczerze, że nie wiem co mam o tym myśleć… ech no wyjaśni się wszystko już za dziewięć dni. Swoją drogą „coś” jest całkiem duże i nie do końca wiem, jak moje Słoneczko zamierza ukryć taką pakę w bagażach, ale … no właśnie nie mówiłam Wam jeszcze! W tym roku na święta jedziemy w Góry Stołowe, do cudownego małego hoteliku. A wiecie co to oznacza? Że wreszcie święta to będą święta. Nie będę musiał nic robić, nic gotować, nic przygotowywać po prostu laba i wypoczynek w gronie rodzinnym. Podsumowując zapowiada się ciekawie. Prezenty mam już prawie dla wszystkich, więc uniknę nerwów przedświątecznej gorączki. Młode pokolenie dostanie odpowiednio lalki i gry wyścigowe, problem pozostał tylko z tą moją nieszczęsną drugą połówką. Pierwotnie planowałam kupić mu jakieś zestaw domowego majsterkowicza, ale jeśli on planuje obdarować mnie tym malarskim osprzętem, to może lepiej będzie, jeśli dostanie ode mnie …np. śliczne kozaczki albo jakiś porządny tusz do rzęs?
Ech nie wiem, jedyne czego jestem pewna, to że będą to ciekawe święta. Trzymajcie się kochane i do spisania niedługo!

Wewnętrzne dziecko

Chantelle — Wed, 09 Dec 2009 10:44:23 +0000

W pewnym wieku jedyne bajki w jakie skłonna jest jeszcze wierzyć kobieta to takie, które kończą się słowami „i mieli raty na zero procent” lub „i wiedzieli, że to była wyjątkowa okazja”. Wydawać by się mogło, że pojęcie „za darmo” to tylko inna, ładniejsza nazwa dla puszki Pandory. Puszki w której kryją się mroczne cienie przedstawicieli Providenta lub komorników sądowych. Zatem nie należy się dziwić, że kiedy moja ulubiona (i jedyna) siostrzenica namawiała mnie ostatnio żebyśmy koniecznie weszły na pewną stronę internetową, natychmiast włączył mi się cichy sygnał ostrzegawczy. Cóż niepotrzebnie. Wygląda na to, że czasem małe dzieci mają znacznie zdrowsze podejście do rzeczywistości, niż ich zmęczeni, walką z bankomatową ścianą płaczu, rodzice. Okazało się, że taka przyjemność jak bajki dla dzieci za darmo, jest jak najbardziej realna.
Całe to wydarzenie sprawiło, że zastanowiłam się poważnie nad tym jak bardzo zmienia się nasze podejście do rzeczywistości wraz z upływającym wiekiem i liczbą lepszych lub gorszych doświadczeń. Wiem, nie umiem powiedzieć wiele mądrego w tej prawie, ot życie! Jednak trochę to przykre uświadomić sobie nagle jak wiele niepotrzebnego stresu zabiera na co dzień brak zwykłej dziecięcej ufności. Może jednak czasem warto dać sobie i innym większy kredyt zaufania. Ot tak po prostu? A nuż okaże się, że to na, co nie chcieliśmy nawet rzucić okiem to w rzeczywistości bardzo dobra oferta lub ciekawa strona internetowa. Oczywiście dzieckiem już się stanę ( a szkoda!) ale tak przedświatecznie życzę wszystkim (w tym i sobie) odrobiny więcej dziecka wewnątrz. Dziecka, które może będzie już na tyle duże, aby nie wierzyć w bajki, ale jeszcze na tyle małe, aby mieć ochotę coś sprawdzić, czegoś doświadczyć i gdzieś zajrzeć. Z pewnością pomoże to nam urozmaicić nasze, często zbyt jednostajne, dni.

Gem, set, match

Chantelle — Tue, 08 Dec 2009 12:23:52 +0000

Witajcie ponownie. Tęskniliście? Pewnie tak … bardzo Was przepraszam, ale miałam ostatnio mnóstwo zajęć. Opis wszystkiego, co zdarzyło od mojego ostatniego wpisu zająłby za dużo miejsca i pewnie trochę Was znudził, więc streszczę tylko, to co najważniejsze. A najważniejsze w tej chwili są… obozy tenisowe. Wiem, wiem brzmi dziwnie, ale kiedyś naprawdę potrafiłam całkiem dobrze serwować i w ogóle grać. Potem… wiadomo, przyszła praca, dom, obowiązki i nie wiedzieć kiedy mała zielona piłeczka całkiem wyturlała się z mojego życia. Jednak w ostatnio niedzielę poczułam nagle, że naprawdę brak mi tamtej radości z biegania po korcie i postanowiłam – uważaj Wimbledonie, Chantelle wraca! I to wraca w wielkim stylu, niedługo uzbiera mi się prawie 14 dni wolnego i zamierzam je w całości poświęcić na grę pod okiem instruktora. Miejmy nadzieję, że przystojnego … a dlaczego obóz? Ech bądźmy szczere, wyszukiwanie partnera/partnerki do gry, rezerwacja kortu, kupno nowego sprzętu. To wszystko są rzeczy, na które nie mam teraz czasu…więc skoro mnie na to stać.:)

Może drugą (a w zasadzie trzecią) Williams już nie zostanę, ale nie o to chodzi. Chodzi o to, że dorosła kobieta też możę uprawiać sport, jeśli naprawdę naprawdę tak sobie postanowi. Czekajcie zatem cierpliwie, jeśli dobrze pójdzie już za kilkanaście dni przekaże Wam wszelkie informacje, gdzie, kiedy i z kim zastaniecie Waszą Chantelle na korcie

Witajcie!

Chantelle — Thu, 15 Oct 2009 07:49:56 +0000

Witajcie wszystkie na moim blogu, gdzie będę poruszała najróżniejsze tematy związane z naszą kobiecością, ale nie tylko. To mój pierwszy post więc będę dość ogólnikowa. Będziemy mówić o uczuciach, będą porady, ciekawe artykuły. Jestem pewna, że każda kobieta znajdzie tu coś dla siebie niezależnie od tego, czy woli prozę Małgorzaty Kalicińskiej, czy kolorowe tipsy. Wszystkie mamy sporo wspólnych tematów i cech, dzięki którym dobrze się rozumiemy.

I przy okazji mała dygresja: pogoda płata nam figle i patrząc z tak na dzień dzisiejszy to czarno widzę zimę. Czarno nie tylko dlatego, że zimą ciemno Przede wszystkim widać, że jest dopiero połowa października a temperatury spadają strasznie, wichury urywają gałęzie, pół Polski jest pod śniegiem. Czy czeka nas strasznie mroźny rok? Mam nadzieję, że nie, mój kominek może tego nie udźwignąć.