Chantelle - blog nie tylko dla kobiet » Zdrowie i uroda

Nowa fryzura – nowy kłopot

Chantelle — Tue, 27 Jul 2010 11:40:12 +0000

Powiem tak – żałuję, że nie wyuczyłam się zawodu fryzjerki… To niesłychane, jak pięknie i efektownie może wyglądać fryzura wystylizowana przez profesjonalistę, a jak beznadziejnie i fatalnie – fryzura zrobiona w domowym zaciszu. Niby staram się robić wszystko dokładnie tak, jak mi w salonie fryzjerskim pokazano i wytłumaczono, a mimo wszystko włosy nie chcą mi się układać – są oklapnięte i sprawiają wrażenie ciężkich i przemęczonych. Nie wiem już, jak mam je suszyć i, jak modelować, aby były takie, jak zaraz po opuszczeniu fotela fryzjerskiego. Cokolwiek nie zrobię i tak jest źle. I tak jest inaczej. Szkoda, że nie stać mnie na codzienne czesanie u fryzjera, do którego ganiałabym rano i miała spokój na cały dzień. A tak co? Fryzura fajna i ja ponoć nie najgorzej w niej wyglądam, ale co z tego, skoro i tak z niej cieszyć się nie potrafię, bo wciąż mam wrażenie, że jestem przylizana?!

Do fryzjera marsz!

Chantelle — Wed, 21 Jul 2010 13:17:42 +0000

Z tego wszystkiego, zapomniałam się pochwalić (choć jeszcze nie wiem, czy jest czym), że wybieram się dziś wieczorkiem do fryzjera. Tak, tak – ja! Wiecie, jako kobietą lubię zmiany i raczej długo się nie zastanawiam, ale przyznam szczerze, troszkę się niepokoję. Otóż, wymyśliłam sobie grzywkę. Co prawda, nigdy grzywki nie miałam, bo zawsze mówiono mi, że mam gniazdo, z którym niestety nie da się współpracować, ale co tam – dziś postanowiłam, że tak łatwo się nie dam! Choć nie powiem, boję się, że znów gniazdo mnie pokona i odbierze nadzieje i marzenia. Ale, póki co, jestem dobrej myśli, są przecież różnego rodzaju lakiery i pianki, które chyba pomogą mi wystylizować sobie grzywkę, co nie?

Ciekawa jestem, jak będę wyglądała

Jeszcze kilka słów przed bojem :)

Chantelle — Thu, 13 May 2010 06:41:05 +0000

Ok póki jeszcze jestem, mam kabel przy kompie a w pokoju nie stoi betoniarka czy coś, to napiszę jeszcze parę słów i wytłumaczę parę spraw. Pewnie wszyscy już zauważyliście, że ostatnio moim wspaniałym (słitaśnym jak się teraz mawia) wpisom nie towarzyszą zdjęcia. Wiem, wiem to smutne, mi też się to nie podoba, ale niestety ostatnio mój aparat uległ małej awarii.
Co konkretnie? Ech pojechaliśmy na majówkę, koszyk, piknik, kocyk i słoneczko grzejące. Wszystko pięknie, ale ja niestety zignorowałam słoneczko trochę i w samochodzie pod przednią szybą zostawiłam aparat Biedak przegrzał się koszmarnie i… niestety wyzionął ducha. W ten sposób aktualnie nie mam skąd brać zdjęć do wpisów. Ba nawet w ogóle nie mam zdjęć, ponieważ również te stare na karcie trafił… szlag. Oczywiście wiem, że istnieje takie fajne coś jak odzyskiwanie zdjęć, ale nie mam na razie głowy do tego (inna sprawa, że miałam ostatnio głowę żeby kupić sobie w necie śliczne buty damskie czółenka, ale … no to tak przez chwilkę w pracy zdołałam załatwić i na aparat już naprawdę nie było czasu) także przepraszam, ale przez pewien czas zdjęć nie będzie… Dobra trzymajcie się i do zobaczenia, postaram się na bieżąco składać raporty z mojej odnawianej twierdzy. Pa!

Fajna “rzecz” – internet

Chantelle — Wed, 05 May 2010 08:47:38 +0000

Internet to jednak dobry i wspaniały wynalazek. Ucałowałabym stopy temu, kto go stworzył, by wiedział, jak wiele mu zawdzięczam. Nawet sobie nie wyobrażacie, ile razy to cudo techniki uratowało mi życie, ile razy pozbyłam się bólu, np., zęba. Jako, że problemów z zębami często nie miewam (na szczęście, bo, tak jak większość z Was, strasznie boję się dentysty) to oczywiście, żadnego dobrego no i, nie oszukujmy się, niebyt drogiego stomatologa nie znałam. Tak więc, odpaliłam swoją przeglądarkę internetową i wpisałam “dentysta Poznań“, dzięki czemu bez problemu znalazłam dobrego i taniego specjalistę. Podobnie było, kiedy szykowałam się na sylwka z moim ukochanym. Chciałam oczywiście, wyglądać uroczo – inaczej niż tak na co dzień. Ale, że i tutaj z usług specjalistów nie korzystam, musiałam wspomóc się internetem. I tak, jak z dentystą, tak i w tym przypadku wyszukiwarka mnie nie zawiodła. Kiedy wpisałam hasło “makijaż Poznań” mogłam wybierać i przebierać wśród ofert, które mi się ukazały. Tak bardzo spodobały mi się możliwości, jakie daje mi internet, że nawet przy tak błahych sprawach, jak gotowanie sięgam do neta po radę i wsparcie. W końcu, nic prostszego nie ma, jak wyszukanie odpowiedniego i smacznego przepisu na rybę po grecku, którą lubię przygotowywać na wiele sposobów.

Wiosna, wiosna

Chantelle — Fri, 02 Apr 2010 13:17:50 +0000

Hej! Póki co plan życia w sporej odległości od internetu idzie mi naprawdę dobrze – zresztą chyba widać to mojej rzadkiej ostatnio tutaj bytności, co nie?

Generalnie staliśmy się bardzo sportową rodziną i praktycznie ile tylko można (a teraz jak przyszła wiosna to sporo można) tyle czasu spędzamy na wszelkiej możliwej aktywności – oczywiście nie zaniedbując pracy, szkoły małych itp., wiadomo. Ale ich obowiązki są nawet miłe, bo wtedy wystarczy żeby moja brzydsza połówka została z nimi sama, a ja mogę sobie polatać po sklepach. Ogólnie strasznie wkręciłam się w sport kupiłam już sobie odpowiednie ubrania fitness i też miałam z tym sporo takiej pobocznej radochy – w końcu kto normalny nie lubi zakupów, prawda? Nie wiedziałam w ogóle ile tracę omijając takie sportowe sklepy, prawda jest taka, że czasem można się tam lepiej wyszykować niż gdziekolwiek inaczej, gorzej że jest tam trochę drogo, ale znalazłem też inną fajną miejscówkę – hurtownia odzieży, ale można też kupić na sztuki, więc nie jest źle, a ceny naprawdę miło zaskakują. Dzisiaj zresztą zabieram tam całą swoją gromadkę. Wiosna przyszła to trzeba kupić jakieś sensowne ubrania żeby nie było za zimno i nie było za ciepło, no takie wiosenne, w sam raz na ten kwiecień plecień co mnie wczoraj wypocił całkowicie a dzisiaj rano znowu zagwizdał zimnym wiatrem w uszy i przemoczył wcale nie ciepłym deszczem, ech pogoda… Trzymajcie się.

I po wojnie.

Chantelle — Tue, 09 Mar 2010 08:12:16 +0000

Hejka wszystkim. No teraz to mnie już naprawdę całkiem długo nie było, ale nie szkodzi. Wiecie zdradzę Wam tajemnicę, tam daleko za monitorem, jest prawdziwy świat. I jest niesamowity, piękny i wspaniały! I to nie żart spróbujcie kiedyś:P Tylko zajdźcie dalej, niż do okna!

Co u mnie? No nawet, nawet. Miałam starcie z moją brzydszą połową, ale przyznam trochę racji miał. Nie można tak po prostu zabrać dzieciakom zajęcia i nie dać nic w zamian. Ech nie pomyślałem o tym wtedy zbyt dokładnie. W każdym razie porozmawialiśmy i wyszło nam, że ok robimy odwyk rodzinie i żadne gry strzelanki czy inne nie wchodzą już w ogóle w …grę . W zamian za to jednak zajmiemy się bardziej młodymi. On zacznie zabierać na pływalnię małego, a ja z córą zapisałam do Aerobik Poznań na zajęcia trzy razy w tygodniu. Jak się zdrowo młodzi zmęczą to im się odechce głupot i na zdrowie wyjdzie. Ha! I wiecie co? Póki co to działa, a „pan mąż” wreszcie zamiast mnie sabotować dołączył się i razem damy radę. No oczywiście bloga nie zostawię, ale czasu mam na niego mniej ostatnio. Tylko tak wiecie w wolnych chwilach i jak dzieci nie mam bo nie chcę im dawać złego przykładu. A poza tym… po co mam sama siedzieć tu więcej niż trzeba, he? Naprawę powiadam Wam, tam na zewnątrz jest świat i życie, i jest wspaniałe! Cześć!

Brat i siostra czyli tribal.

Chantelle — Fri, 15 Jan 2010 09:53:03 +0000

Witajcie. Muszę przyznać, że ciężko mi z dzisiejszym wpisem. Wyglada na to, że tak naprawdę Wy wszyscy byliście sztuczni, przedtem komentarz na komentarzu, a teraz…nic, nikt. Ech, chyba zżyłam się z tym blogiem, skoro tak mnie to boli. Nie wiem. Jest inaczej i trudniej, ale… postanowiłam, że i tak będę dalej prowadzić tego bloga. Nie ma tak łatwo. W końcu zakładałam go dla siebie, prawda? Przyznam tylko, że zawiodłam się odrobinę na internecie. Pewnie nie ja pierwsza i nie ja ostatnia. Tyle narzekania, a teraz z inne beczki…

Ostatnio odwiedził nas mój brat. Pan Student! Młode to, to takie, głupie jeszcze , ale kochane w sumie. Z racji różnicy wieku między nami, nie umiem powstrzymać się od matczynych odruchów wobec niego. Było nie było, połowę szkoły jako starsza siostra przychodziłam i tłukłam tych wszystkich małych byczków, co chcieli mi brata skrzywdzić. Ech działo się, działo. Jednak nie o tym chciałam dzisiaj pisać, otóż wyobraźcie sobie, że braciak zrobił sobie tatuaż (mówiłam już, że głupie to to takie?). I żeby to jeszcze był jakiś porządny wzór albo ostatecznie dobrze dopasowany tribal (tak wiem, co to tribal, sama się przez pewien czas zastanawiałam nad jednym), ale nie… mój genialny Pawełek zrobił sobie… Barta Simpsona na ramieniu. Myślałam, że go zatłukę, jak to zobaczyłam. I oczywiście pierwszą moją myślą było, ile będę mu musiała pożyczyć, kiedy już trochę zmądrzeje i zdecyduje się na usunięcie tatuażu? I wiecie, co mój mądry braciak na to? Otóż cały ten cud na jego skórze, to tatuaż czasowy. Wykonany jak normalny, kolorowy, ale jakoś tak złożony chemiczne, że po roku sam zniknie. W ogóle nie miałam pojęcia, że istnieje coś takiego. Ech czasy! Miał chłopak szczęście, bo naprawdę, podejrzewam, że oberwałby ode mnie gorzej niż od matki i nie miałoby znaczenia czy już student czy jeszcze licealista. Co oczywiście nie zmienia faktu, że jeśli za rok, na jego ramieniu dalej będzie widniał mały żółty chłopaczek, to … wtedy lepiej dla niego, żeby nie było mnie w pobliżu. Zobaczymy, a ja póki co… idę sama zobaczyć parę wzorów. Na całę życie to bym nie chciała, myślałam już nad tym, ale jak sobie wyobraziłam jak tyję, albo się marszczę…nieeee! Natomiast taki czasowy, na rok, na dwa…

Zamiast biadolić – biorę się za siebie!

Chantelle — Mon, 19 Oct 2009 12:20:16 +0000

Każda z nas w pewnym momencie życia zmaga się z tym problemem. Uda za duże, boczki rosną, brzuch idzie naprzód. Co zrobić, żeby zahamować ten proces?

W moim przypadku pierwsze problemy zaczęły się po ciąży. Wiadomo, że w trakcie nie oszczędza się na jedzeniu, mogłoby to być szkodliwe dla dziecka. Jednak po rozwiązaniu pewne kłopoty związane z wcześniejszym trybem życia dają o sobie znać. Wtedy też pojawiają się pierwsze myśli kierujące nas w stronę ustabilizowania diety.

Dieta to nie tylko proces odchudzania, ale przede wszystkim pewien sposób odżywiania się, który sprawia, że nasz organizm przyzwyczaja się do rodzajów przyjmowanych pokarmów oraz stałych godzin żywienia. W ten sposób osiągamy pewien constans, dzięki któremu szybciej i bardziej wydajnie spalamy substancje odżywcze. W moim przypadku ustabilizowanie żywienia nie wystarczyło. Miałam około dwudziestu nadmiarowych kilogramów i chciałam zrobić coś, aby się ich pozbyć. Próbowałam różnych rzeczy, zaczynając oczywiście od tak zwanych “diet-cudów”. Oczywiście żadna nie zadziałała, podeszłam więc do problemu bardziej kompleksowo i naukowo. Poczytałam w internecie na temat różnych diet, kupiłam kilka książek, poradziłam się paru osób. I tak na mojej drodze stanęło kilka prób. Najpierw dieta kapuściana (pomogła trochę, jednak nie można jej stosować zbyt długo), potem dieta Kwaśniewskiego (w moim przypadku nie zadziałała), dieta ziemniaczana (przytyłam!) oraz na końcu dieta proteinowa, która postawiła mnie na nogi. Nie ukrywam, że bardzo pomógł mi fakt, że w końcowej fazie testowania poszczególnych diet miałam dużo wysiłku fizycznego (zakupy, dziecko, udało się wygospodarować trochę pieniędzy na rower do ćwiczeń, więc pedałowałam aż miło).